از آن ما

معده ام درد می کند و حالت تهوع دارم . من نباید بالا بیاورم . من اگر بالا بیاورم هر چیزی را که به من خوراندی ، در سینک دستشویی تخلیه می کنم . من نباید معده ام درد کند . من اگر معده ام درد بگیرد ، از چیزی که تو به من خوراندی بیزار می شوم . اما کنترل بدنم دست من نیست . آن چیز ، چیز چربی که تو به من میخورانی ، بدنم را از کنترل خارج می کند . تو قدرت ات را به کَره میمالی و با ''هواپیما داره میاد'' در دهان من فرو میکنی . هر روز .. هر هفته .. هر سال ... اما چرا عادت نمی کنم مادر عزیزم ؟ ای مقام ... سرور ... چرا این چیز را که به من میخورانی با بدنم سازگاری ندارد ؟؟ چرا این ''جسم ناقص'' ما قادر به هضم ضیافتی که تو برایمان تدارک دیدی نیست ؟ چرا بالا می آوریم ؟ چرا بیزاریم ؟